bes bucuk yasinda ilkokula basladigimda okumayi biliyordum.benden 2 yas buyuk olan abimden ogrenmistim.aglayarak ve okul mudurunun beni sinava sokmasiyla okul hayatim basladi.once kayitsiz devam ettim.bir ay sonra kaydim yapildi.okumaya basladigim ilk andan itibaren en buyuk zevkim kitap okumakti.ilk okulun kutuphanesini 5 yilda bitirmeye yaklastim diyebilirim.tabii bu okuma askim nedeniyle cok ta dayak yedim.ama yinede hayati sorgulamayi ve ben kimim ve neden bu dunyadayim diye dusunmeye cok erken yaslarda basladim.yasadigim aile ve cevrede cok anlasilamayan her zaman kitap okuyan bir cocuktum.bugun 43 yasima az kaldi ama ben en mutlu eden seylerin basinda yine kitap okumak geliyor.bana cizilmis olan kaderi yasarken secimler yapmak zorunda birakildim.hayatimin basinda dunyada en cok sevdiklerim olan cocuklarimdan ayrilmak zorunda secime zorlandim.ben oncelikle kendimi ve bana hazirlanan hic bilmedigim o yolu sectim.cunku cocuklarim emin ellerdeydiler ve ben hayatta oldugum surece onlara daha cok yakin olabilirdim.yeni sectigim bu yol sevgi yolu oldu.1997 yilinda yasadigim olumden donme deneyiminden sonra sevginin tek gercek ve sonsuz oldugunu ogrendim.sevgiye yonelmem ucuncu gozumun acilmasina ve bana baska boyutlarda hayati anlamam ve tanimam gerektigine dair bilgi verdi.ilk once korku ve saskinlikla izledigim ancak daha sonra gelecek icin hazirlandigimi farkedip sakinlestigim bir cok ruhsal deneyim yasadim.yuce yaradanin bana yeni bir yol cizdigini anladim.yuregimden gecenleri siirlere dokmeye basladim.benden alinan ile bana verilen aslinda ayni seydi.hasret dolu bir yurek diger insanlari daha iyi anlamam icin bana rehber oldu.cok guzel kitaplar okudum.hayati anlamam icin oncelikle yuregime bakmam gerektigini ogrendim.her sey orada sakliydi cunku.insan kendi yureginin derinliklerine bakmaya basladiginda hayata karsi olan davranislarida degisiyordu.her gecen gun yeni seyler ogrendim.hayat bana zorluklar kasrsisinda sabirli oldugumda kalbimden gecenleri her zaman verdi.daha 19 yasindayken anneme 8 agustos 1988'de anne benim 4 sekizli bir cocugumolacak ve bu cocuk dunya icin guzel seyler yapacak dedim.gercektende 8.8.1994 'de saat 8 de 8 aylik olarak ikinci cocugum olan oglum dogdu.su anda istanbul da ve universiteye hazirlaniyor.1993 20.02 de dogan kizim ise istanbul tip fakultesinde okuyor.ben ise su anda hipokratin hastanesinin bulundugu yere 2 km uzaktaki evimde yani kos adasi yunanistandayim.zaman zaman gelecekle ilgili ongorulerim olmustur.yasadiklarimin beni yeniliklere acik olmam icin zorlayan sinavlar oldugunu anliyorum.simdi kendimi daha mutlu ve huzurlu hissediyorum.ucuncugoz dergisi bana enteresan bir sekilde geldi.bir koseye kaldirmistim.yine bugunlerde kendime yuregime sormaya basladim ve dergi onume cikti.2004 yili 11.sayinizi ve 2011 yili ocak 2.sayinizi bastan sona okudum.ve artik bana verilen ve ogretilenleri paylasmam gerektigine karar verdim.cunku ihtiyacim olan her sey garip bir sekilde gelip beni buluyor desem inanirmisiniz.gecen sene hayat gezince guzel cnnturk teki programa ayse eren olarak uc tekerlikli bisikletimle ciktim ve butun insanlara sevgi mesajlari verdim.cunku benim 2000 yilindan bu yana kendime sectigim adim sevgi sir.ben gunumuzde sir olan ama su anda dunyanin encok ihtiyaci olan sevgi isigin yaymakla gorevli bir sevgi ve isik iscisiyim.yanimda olan 9 yasindaki kizima sevgiyi ve paylasmayi ogretiyorum.yasadigim ruhsal ve bedensel deneyimleri sizlerle paylasmak istiyorum.reiki ve yoga ogrenmek bende olan gucleri dahada gelistirerek insanlarla paylasmak istiyorum.saygilarimla...