alkol ertesi sabahlar kokar anılarım

ne geceyim tam ne gündüz

ve bu gecelerdir

akla düşüren

kafadan kaybedilmiş zaferlerin çığlıklarını

hani olur ya

kokusu vardır sevdanın

hani olur ya

bakar gözlerine ve sorar :

‘hala mı aynı koku bu?’

buz kesersin alev alev

rüya içinde rüya

çalar saati kurup sabaha

beş dakika daha deyip

yeniden dalmak gibi uykuya

ve o

hala beklenen

hala istenen

hala özlenen

yinelenen

yenilenen

yeniden

eskiden söyleyen

şimdi söyleten

ve diğer her şey

hasretin gölgesinde parlak

aşkın gölgesinde sönük şimdi

bir alaycı gülüşle

üzerinden kayıp gidiyoruz hayatların artık biz

alkol ertesilerimsin sen

dualarının evveliyim ben

alkol tesiri midir bilinmez ama;

şimdi ben

hayatımın en fiyakalı başrolündeyim

şimdi sen

kahramanısın aşk romanlarının

şimdi biz

ne adam olduk

ne bir baltaya sap

şimdi biz

kendi evrenlerimizin güneşiyiz

şimdi biz

her figüranın özendiğiyiz

şimdi biz

en acı karmaların bedellerini ödemiş

en zehirli sarmaşık dallara sarılmış

yapımcısı hiç kimse

kameramanı diğerleri

set ekibi kader olan

bu filmde

kare kare

mutlu sonlara gebeyiz…