Mistik felsefeye düşkün olanlar için “ sufizm “ kavramının ne denli önemli yer tuttuğunu, bu konuya kafa yormayanlar bilemez.

Bu sözcüğe hangi özellikle bakacağımızı belirleyerek anlam vermeliyiz...
Zira, Sufizm, başlı başına araştırmaya ve yaşama dönük bir felsefedir. Bu bilince yoğunlaşabilenler olduğu gibi,  sadece teorik yönünde kalmayı tercih edenler de bulunmaktadır... 
Sufizmi değerlendirmek isteyenler, sorgulayıcı ve aktif olabilmek açısından  popüler bilime yaklaşım yapmak zorundadır.

Mistisizmin özü sayılacak olan tasavvuf felsefesi veya başka bir ifadeyle gerçek felsefe, hiçbir şeye inanmayan ya da her şeyin ardında bit yeniği arayan, kül yutmaz, karizmatik, alaycılığı sanat haline dönüştürmüş karakterlere dahi hitap etme durumundadır.

Fakat ortada bir sorun var!..

Sufizme gönül verenlerin,  önce,  üstlendikleri misyondan  silkinip kurtulmaları, sahte yol aydınlatıcılarla,  çok donanımlı iyi eğitilmiş irfan sahipleri arasında salınmamak için oldukça dikkatli olmaları gerekir...

Mistisizm boyutlarında, Mümin ile müslüman arasında nasıl belirgin bir fark varsa, kendini aslını bilme durumunda yoğun bir çaba harcayan Sufi ile mümin arasında da o derece  önemli farklar bulunmaktadır.

Mümin kişi sadece iman ve tevekkül ile yetinirken, Sufizm ile uğraş veren kişi, kendi hakikatını arama yolundadır... Aktif olmayan  bir mümin, konunun derinliğine dalma cesaretini gösteremez.